سگ نژاد دوبرمن (Doberman)

Doberman

سگ نژاد دوبرمن

Doberman

نژاد دوبرمن یکی از معروفترین و بهترین سگهای نگهبان(گارد) به شمار می رود. سگهای دابرمن طی بیش از یک قرن است که این نقش را ایفاء می کنند ، شاید می توان گفت قسمت عمده ای از این شهرت و آوازه را نژاد دوبرمن بین عموم مردم از خلق و خوی خشن ، درنده و روحیه کینه جویی خود به دست آورده است ، تا جایی که اعتقادات و داستانهای زیادی در مورد سگ دوبرمن بین اوام مردم جا افتاده است.

 

مثلاً دوبرمنی که به صاحب خود حمله کرده و یا دوبرمن ها را باید در سن ۸ سالگی حلاک کرد زیرا در پیری و بعد از این سن به علت بزرگ شدن بیش از حد جمجمه و فشار استخوان جمجه به مغز دوبرمن باعث فراموشی ، دیوانگی و وحشی و هار شدن دوبرمن می شود ، البته باید گفت قسمت زیادی از این باورها کاملاً اشتباه و نادرست است و پایه و اساس علمی ندارد.

 

دوبرمن هیچگاه به علت رشد بیش از حد جمجمه فراموشی و هاری نمی گیرد ، نژاد دوبرمن تنها نیاز به اجتماعی شدن و آموزش و تعلیم مناسب از سنین تولگی دارد زیرا نژادهایی از سگها مانند نژاد دوبرمن که جزء گروه سگهای کاری به شمار می روند ، فقط برای هدف و تخصص خاصی پرورش یافته اند ، تخصص سگ دوبرمن دیدبانی ، پاسبانی و دفاع در محوطه های بزرگ است که مستلزم قریزه قوی ، هوش و ذکاوت قدرت دوندگی و قریزه دفاع کردن می باشد و آموزش درست و اجتماعی کردن دوبرمن از سنین پایین از این نژاد سگی مناسب می سازد و از مشکلات رفتاری این نژاد در بزرگسالی جلویری می کند.

 

نکته مهم: بیشتر انتخاب نادرست ما باعث به وجود آمدن مشکلات با این نژاد شده است ، دوبرمن تنها به عنوان سگ پاسبان و گارد گذینه مناسبی است ، همچنین به طور کلی دوبرمن به عنوان سگ مونس و خانواده گذینه مناسبی نیست ، البته موارد زیادی از سگهای دوبرمن هستند که سگ خانواده فوق العاده ای می باشند.

 

بی باکی و درندگی ، هوش و ذکاوت بالا ، قدرت جسمانی و نیرومندی از این نژاد سگی ایده آل برای نگهبانی ساخته است. دوبرمن تنها سگی است که با ایماء و اشاره صاحب خود و یا تشخیص موقعیت میدانی ، به فرد بیگانه و مهاجم حمله ورمی شود و اگر کسی را بگیرد خطر مرگ و صدمات جدی وجود دارد.

در برخورد افراد بیگانه با نژاد دوبرمن ، استفاده از صلاح سرد و یا مقاومت فیزیکی بیهوده است و تا جان در بدن دارد در مقابل بیگانگان مقاومت می کند.

 

دوبرمن از دندانهای فوق العاده قوی و تیز برخوردار است ، این نژاد بسیار پر جنب و جوش می باشد و مسافتهای طولانی را به راحتی می دود از این رو برای نگهبانی مکانهای بزرگ بسیار مناسب است ، در صورتی که درست و خوب تربیت شود هرگز بی موقع پارس نمی کند و همیشه حامی و وفادار صاحب خود می باشد.

 

نکته قابل توجه در مورد نژاد دوبرمن روحیه کینه جویی این سگ است ، تا جایی که اگر تنبیه و بی مهری بی موردی از صاحب خود ببیند هرگز و حتی بعد از سالها فراموش نمی کند از اینرو در رفتار با این سگ باید بسیار مراقب بود.

 

دوبرمن با بیگانگان و قریبه ها بسیار حساس است و کمتر کسی جرئت نزدیک شدن به این حیوان را دارد مگر این که با صاحبش همراه باشد. از آنجایی که دوبرمن از قدرت دوندگی بالا و زیر نظر گرفتن مسافت های طولانی برخوردار است بیشتر در پادگانها و پایگاهای نظامی و کارخانجات از آن استفاده می شود.

 

Doberman

دوبرمنDoberman

 

 

ظاهر شناسی:

استاندارد نژاد دوبرمن عبارتند از: قد ۶۶ تا ۷۰ سانتیمتر در نرها و مادها۶۱ تا ۶۶ سانتیمتر است و وزن در حدود ۳۰ تا ۴۰ کیلوگرم می باشد. جثه حیوان متوسط ، جمجمه تخت و سر کشیده و تنگ و از جلو به شکل مثلث است. گونه ها پهن و عضلانی می باشد. بینی در سگهای سیاه به رنگ سیاه یک دست است و در سگهای قرمز ،به رنگ قهوه ای تیره و در سگهای خاکستری(آبی) به رنگ خاکستری و در سگهای حنائی به رنگ برنز می باشد. دندانهایش قوی بوده و در طول آرواره قیچی مانندش چیده شده است. چشمها سیاه ، براق و سر زنده ، گوشها بلند است و معولاً در ۳ ماهگی کوتاه می شود و به طرف بالا و راست قرار می گیرد. دم نیز به خاطر زیبایی در ۳ ماهگی از مفصل دوم یا سوم کوتاه می شود. پاها قائم ، موی بدن زخیم و کوتاه و چسبیده به بدن می باشد. دوبرمن در رنگهای قهوه ای تیره ، سیاه ، بلوطی ، آبی با لکه های قرمزدر اطراف پوزه ، سینه و انتهای دستها و پاها قابل قبول است. رنگهای سفید و یا وجود لکه های سفید در بدن غیر قابل قبول و رنگهای تیره بهتر است. دوبرمن احتیاج به مراقبت بهداشتی کمی دارد و در حدود ۱۵ تا ۲۰ سال عمر می کند.

 

 

 

 

رفتار شناسی:

دوندگی ، چالاکی ، نیرومندی ، بی باکی ، استعداد ، هوش و قدرت یادگیری بالا ، درنده خویی و بدگمانی ، وفاداری و جانفشانی از خصوصیات اخلاقی دوبرمن است. بهتر است از سنین پایین تربیت مقدماتی شود و ازسن ۹ تا ۱۲ ماهگی مورد تربیت حرفه ای قرار گیرد. معمولاً نرها بسیار باهوش ، جسور ، نیرومند و بدگمانند و پر انرژی و عجول هستند به این خاطر صاحبانی پر انرژی را می طلبند ، ماده ها نسبت به صاحب و اعضای خانواده مهربان و صبورند ولی در مقابل قریبه ها بسیارمهاجم و درنده اند. نژاد دوبرمن درعین حال مهربان و وفادار به صاحب خود می باشد ، تا جایی که در موقع خطر تا آخرین قطره خون و تا زمانی که جان در بدن دارد از صاحب خود دفاع می کند.

 

 312

 

مراقبت بهداشتی:

در کل نژاد سگ دوبرمن بسیار سالم است به طوری که طول عمر زیادی دارد. به علت پوشش بدن صاف و کوتاه نیاز به استحمام ندارد و استحمام درمواقع لزوم و یا در پایان هر فصل مناسب است. برای تیمار کردن شانه زدن در مواقع لزوم توصیه می شود. 

 

 22724883

 

منبع بعضی مطالب:

ویکی پدیای انگلیسی.

گردآوری و تنظیم:

پرنده جنگل junglebird.ir

آدرس مطلب:  junglebird.ir/?p=1396

        

 

نظر شما در مورد سگ نژاد دوبرمن چیست؟ آیا دوبرمن را به عنوان سگ خود انتخاب می کنید؟ تجربه ای و یا اطلاعاتی در این ضمینه دارید؟

اشتراک گذاری...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.