قرقاول نژاد گوش دار آبی(blue eared pheasant)

قرقاول گوش دار آبی پارک مرکزی باغ وحش نیویورک

قرقاول نژاد گوش دار آبی

blue eared pheasant

قرقاول گوش دار آبی با نام علمی(auritum Crossoptilon) بومی جنگلهای کوهستانی مناطق مرکزی کشور چین می باشد. گوش دار آبی از دسته قرقاولهای گوش دار مانند قرقاول گوش دار سفید(white eared pheasant) و قرقاول گوش دار قهوه ای(brown eared pheasant) می باشد. از خصوصیات منحصربه فرد خانواده قرقاولهای گوش دار شباهت بین دو جنس نر و ماده آنها است.

 

 

مشخصات ظاهری:

از لحاظ ظاهری شباهت زیادی بین دو جنس نر و ماده وجود داشته ، قرقاول گوشدار آبی ماده کمی کوچکتر از نوع نر آن است. گوش دار آبی دارای جثه بزرگ بوده ، اندازه آنها در حدود ۹۶ سانتیمتر است که ۳۸ سانتیمتر از آن طول دم این پرنده را تشکیل می دهد. رنگ پرهای بدن آنها خاکستری تیره مایل به آبی است. تاج پرنده به رنگ سیاه و سفید بوده ، رنگ عنبیه چشم زرد است ، پوست صورت لخت و به رنگ قرمز(سرخ) بوده ، پوشش پرهای گوش به رنگ سفید می باشد. دم آنها بلند و به رنگ سیاه است. پاهای این قرقاولها به رنگ قرمز(سرخ) می باشد.

 

جفت قرقاول نژاد گوش دار آبی blue eared pheasant

جفت قرقاول نژاد گوش دار آبی
blue eared pheasant

 

خصوصیات رفتاری:

قرقاولهای گوش دار آبی پرندگانی اجتماعی هستند ، آنها معمولاً در دسته ها و گله های بزرگ متشکل از ۵۰ الی ۶۰ عدد قرقاول زندگی می کنند. در اسارت نیز آنها پرندگانی آرام هستند.

 

 

زیستگاه و پراکندگی:

قرقاول گوش دار آبی عمدتاً در سراسر جنگلهای مناطق مرکزی چین در ارتفاع ۱۱۵۰۰ پا از سطح دریا یافت می شوند

 

 

وضعیت بقا:

قرقاول گوش دار آبی نسبتاً از جمعیت مناسبی برخوردار است و در لیست گونه های کمتر در معرض تهدید قرار دارد. در بین دسته قرقاولهای گوش دار ، این قرقاولها رایج ترین و پرجمعیت ترین نژاد می باشد.

 

 

تغذیه:

معمولاً توسط منقار خود به حفاری و جستجو زمین برای یافتن ریشه ها و قدد گیاهان و حشرات می پردازند. رژیم غذایی آنها شامل انواع گیاهان ، ساقه ها و توتها است.

تغذیه در اسارت:

می توان آنها را از انواع دانه غلات ، دان صنعتی طیور ، پلیت قرقاول ، کنسانتره و میوه ها و سبزیجات تغذیه کرد.

 

 

محل نگهداری:

در اسارت مناسب ترین مکان جهت نگهداری از یک جفت از این قرقاولها ، مکانی مسقف و محصور به مساحت حداعقل ۱۰ متر مربع با بستری پوشیده شده از کاه و کلش یا خاک دستی ، شن و ماسه ، علوفه خشک و غیره می باشد.

نکته:

از آنجایی که قرقاول گوش دار آبی معمولاً عادت به حفاری زمین برای یافتن قدد گیاهان ، ریشه ها و حشرات دارند ، بهتر است بستر محل نگهداری آنها از خاک دستی و شن و ماسه به قطر چند اینچ پوشیده شود.

 

blue eared pheasant

قرقاول گوش دار آبی
blue eared pheasant

 

زاد و ولد:

سن بلوغ معمولاً در سال اول است ولی بهترین نتایج نسل کشی در پرندگان بالغ و در حدود سال دوم می باشد. فصل تولید مثل در این نژاد با شروع بهار و بین ماه های آوریل تا ژوئن است. قرقاول ماده در هر دوره و کلاج در حدود ۶ الی ۱۲ عدد تخم می گذارد و زمان جوجه درآوری در حدود ۲۶ روز بعد از خوابیدن ماده بر روی تخمها می باشد.

 

 

منبع بعضی مطالب:

gbwf.org/pheasants/blue_eared.html

گردآوری و تنظیم:

پرنده جنگل JUNGLEBIRD.IR

آدرس مطلب: junglebird.ir/?p=2703

 

نظر شما در مورد قرقاول گوش دار آبی چیست؟ آیا اطلاعات و یا تجربه ای در مورد آنها دارید؟

اشتراک گذاری...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.