قرقاول نژاد گوش دار قهوه ای(brown eared pheasant)

mantchuricum Crossoptilon

قرقاول نژاد گوش دار قهوه ای

brown eared pheasant

قرقاول گوش دار قهوه ای با نام علمی(Crossoptilon mantchuricum) جزء خانواده قرقاولهای گوش دار و از خویشاوندان قرقاول گوش دار آبی(blue eared pheasant) و قرقاول گوش دار سفید(white eared pheasant) است. از خصوصیات منحصر به فرد قرقاول گوش دار قهوه ای شباهت ظاهری یکسان بین دو جنس نر و ماده این نژاد است ، این خصوصیت مشترک بین نژادهای مختلف خانواده قرقاولهای گوش دار است. به قرقاول گوش دار قهوه ای قرقاول منچوری – منشوری نیز گفته می شود.

 

 

مشخصات ظاهری:

اندازه قرقاول گوش دار قهوه ای در حدود ۹۶ الی ۱۰۰ سانتیمتر است که ۵۴٫۵ سانتیمتر از آن طول دم این پرنده را تشکیل می دهد. از لحاظ ظاهری شباهت زیادی بین دوجنس نر و ماده وجود دارد ، ماده ها نسبت به نوع نر جثه کوچکتری دارند ، رنگ کلی پر و بال به رنگ مایل به قهوه ای ، سر سیاه ، پوست صورت لخت و به رنگ قرمز(سرخ) و واجد پرهای به رنگ سفید که مانند نواری از قسمت نوک تا پشت سر از دو طرف صورت کشیده شده است ، که بیشتر شباهت به سبیل دارد ، می باشند. پرهای نواحی کفل به رنگ سفید ، دم بلند و به رنگ سفید است. پاهای پرنده به رنگ قرمز(سرخ) هستند.

 

قرقاول نژاد گوش دار قهوه ای brown eared pheasant Crossoptilon mantchuricum mantchuricum Crossoptilon

قرقاول نژاد گوش دار قهوه ای
brown eared pheasant
Crossoptilon mantchuricum

 

خصوصیات رفتاری:

قرقاولهای گوش دار قهوه ای پرندگانی اجتماعی هستند آنها اقلب در دسته ها و کلنی های بزرگ متشکل از ۱۰ الی ۳۰ عدد حتی بیشتر به جزء زمان تولید مثل که تک همسری هستند ، زندگی می کنند.

 

 

زیستگاه و پراکندگی:

قرقاول گوش دار قهوه ای بومی کشور چین و مناطق شمال چین است ، زیستگاه طبیعی آنها شامل جنگلهای درختان پهن برگ و جنگلهای درختان مخروطی بین ارتفاع ۱۱۰۰ الی ۲۶۰۰ متر از سطح دریا می باشد. معمولاً در فصل زمستان به ارتفاعات پایین تر در حدود ۱۱۰۰ متر از سطح دریا می آیند.

 

 

تغذیه:

قرقاول گوش دار قهوه ای عمدتاً پرنده ای گیاه خوار است ، این قرقاولها بیشتر توسط منقار قوی خود اقدام به حفاری زمین و تغذیه از ریشه و قدد گیاهان می کنند. جیره غذایی آنها شامل گیاهان و ریشه ، ساقه و برگ گیاهان ، جوانه ها ، میوه ها ، دانه ها ، حشرات و کرمها می باشد.

تغذیه در اسارت:

می توان آنها را از انواع دانه غلات ، دان صنعتی طیور ، کنسانتره ، پلیت قرقاول ، سبزیجات و میوه ها تغذیه کرد.

 

 

محل نگهداری:

مکان مناسب و مسقف به ابعد حداقل ۱۰ متر مربع با بستری پوشیده شده از مواد طبیعی و عایق مانند خاک دستی ، کاه و کلش و غیره محل مناسبی می باشد.

نکته: پوشش بستر مانع از نفوظ رطوبت بوده همچنین از پاهای حساس قرقاولها در برابر زمین سفت محافظت می کند.

 

 

زاد و ولد:

فصل تولید مثل با شروع بهار و اواسط ماه مارس آغاز می شود. این گونه قرقاول پرندگانی تک همسری هستند. در فصل تولید مثل این قرقاولها به ارتفاعات بالاتر می روند که از نظر منابع غذایی و سرپناه و امنیت غنی تر می باشد. نرها توسط حرکات نمایشی و گستراندن پر و بال خود سعی می کنند نظر ماده ها را به خود جلب کنند ، در مرحله بعد از جفت شدن در حدود اوایل ماه آوریل ، گوش دار قهوه ای ماده اقدام به لانه سازی بر روی بستر زمین می کند و در هر کلاج و دوره در حدود ۴ الی ۲۰ تخم می گذارد. زمان در آمدن جوجه ها از تخم در حدود ۲۶ الی ۲۷ روز بعد از خوابیدن قرقاول ماده بر روی تخمها می باشد.

 

تخم قرقاول گوشدار قهوه ای

تخم قرقاول گوش دار قهوه ای

 

وضعیت بقاء:

به علت تخریب زیستگاه ، کمبود منابع غذایی و شکار ، گونه ای در معرض تهدید به شمار می رود و در لیست قرمز گونه های در حال انقراض جای دارد.

همچنین این گونه قرقاول تحت حفاظت کشور چین می باشد.

 

منبع:

arkive.org/brown-eared-pheasant/crossoptilon-mantchuricum

گردآوری و تنظیم:

پرنده جنگل JUNGLEBIRD.IR

آدرس مطلب: junglebird.ir/?p=2695

 

نظر شما در مورد قرقاول گوش دار قهوه ای چیست؟ آیا اطلاعات و یا تجربه ای در مورد این ماکیان دارید؟

اشتراک گذاری...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.